Mehman Dərviş, Qurban Qurbanzadə - Ağ Göyərçin

Vurğunuyam dağ-dərəni.
Gördüyüm hər mənzərəni.
Qarşısında pəncərəni.
Dənlənirdi bir ağgöyerçin.
Əllərini uzatdıqca.
Xoş ünsiyyət yaratdıqca.
Su verdikcə, dən atdıqca.
Sevinirdi bir ağgöyerçin.
Uçdu hara ağgöyerçinim.
Bəxti qara ağgöyerçinim.
Uçdu getdi, qayıtmadı.
Qayıtmadı ağgöyerçinim.
Könlüm onu unutmadı.
O, könlümü ovutmadı.
Uçdu getdi, qayıtmadı.
Qayıtmadı ağgöyerçinim.
Gözəlliyi harasında.
Gözlərinin qarasında.
Buludların arasında.
Gizlənirdi bir ağgöyerçin.
Uzaqdan atmasaydılar daş.
Gözlərində olardı mı yaş.
Bu sevgiyə yavaş-yavaş.
Öyrənirdi bir ağgöyerçin.
Uçdu hara ağgöyerçinim.
Bəxti qara ağgöyerçinim.
Uçdu getdi, qayıtmadı.
Qayıtmadı ağgöyerçinim.